Een dagje boogschieten op Texel is niet goedkoop, inschrijving € 10,- , overtocht € 46,50, brandstofkosten (via Warns) € 55,- , cateringkaart € 10,-. Totaal € 121,50.
Wat krijg je daar voor terug?
Nou, een heel gezellige wedstrijd op het Napoleontisch Fort de Schans.
Voor mij was de laatste keer op het schanstoernooi precies tien kaar geleden, waar blijft de tijd.
Ik weet niet of dat gezellige komt vanwege het kleinschalige karakter of vanwege het feit dat alleen houtschutters zijn toegestaan, ik denk dat het een combinatie is van beiden.
De categorie houtschutter is wel een beetje verwarrend, de bogen die gebruikt mogen worden zijn in dit geval traditionele houten bogen en longbows.
Daarbij zijn genoemde longbows vaak gemaakt van een combinatie van hout en kunststof, overigens vind ik de benaming longbow in dit geval volledig onterecht maar dat is mijn persoonlijke mening.
Wat wel voor beide type bogen geldt is dat er alleen met houten pijlen mag worden geschoten, carbon pijlen zijn niet toegestaan.
Dat geldt dus ook voor imitatie hout- of bamboe pijlen want die zijn tenslotte ook gemaakt van carbon.
In veel gevallen zijn de nokken van de houten pijlen van plastic dus in hoeverre kun je dan spreken van een houten pijl?
Maar afijn, de veren zijn natuurlijk ook niet gemaakt van hout.
Dit is geen kritiek hoor, want iedereen heeft op zijn of haar manier plezier in deze sport en daar gaat het om.
3D schieten blijft een ingewikkelde sport heb ik gemerkt want het vergaren van scorepunten blijkt vaak een punt van discussie.
Maar genoeg gezeurd, het Schanstoernooi is gewoon heel erg gezellig, intiem zeg maar…
Het is niet verplicht maar het wordt wel erg op prijs gesteld als de deelnemers in historische kleding zijn uitgedost.
Er wordt dan echt niet gekeken naar originaliteit, het tafelkleed van moeder met een gat er in kan ook al dienen als historische kleding.
Zolang het maar een oud tafelkleed is…
Aan het eind blijkt er zelfs nog een prijs te zijn voor de origineelste outfit.
Tijdens de briefing worden we erop gewezen dat je op Texel snel verbrandt, ook al schijnt de zon niet fel en dat is een statement.
Op Texel verbrand je al tijdens de briefing en een hoofddeksel, iets minder historisch, biedt dan uitkomst.
Er zijn 24 doelen in en rondom het fort en je vraagt je soms af waar ze zulke kleine dieren vandaan halen, in ieder geval gaan ze wel lang mee want het is best een kunst om ze te raken.
Ik kom er ook achter dat historisch correcte schoenen heel erg glad zijn op gras en de schuine hellingen ga ik kruipend op en af.
Mijn medeschutters staan me bij waar nodig maar dan voel ik me wel een hulp behoevende oude man.
Er is tijd genoeg om enkele malen de catering te bezoeken en om even bij te praten met lui die ik al een tijd niet heb gezien en dat is leuk!
Kopje soep er bij met een broodje worst en uitzicht op schutters die het volgende doel proberen te raken.
Het laatste doel is een groot hert en het gevaar daarin schuilt dat je makkelijk tussen de poten door kunt schieten, maar gelukkig sluit ik af met een eerste kill en dat geeft een fijn gevoel.
Over de rest zullen we maar niet spreken want het resultaat was zeer matig.
Ik geef de schuld maar aan mijn nieuwe pijlen die nog niet ingeschoten zijn.
Het was in ieder geval een topdag en ik heb er van genoten, met dank aan de organisatie.
Spreuk van de dag;
Op Texel hoeft de zon niet fel te schijnen en toch verbrand zelfs een schaap er nog.
Ger van den Brink